Over mij
Pauline Gransier
Van ervaring naar bijdrage
Toen ik 11 jaar was, verliet ik mijn ouderlijk huis. Het was 1998. De enige school waar ik MAVO (later VMBO-T), HAVO of VWO kon volgen en waar ze rekening hielden met logopedie en fysiotherapie, lag aan de andere kant van het land.
"Waarom zo ver weg en midden in het bos?" Dat was mijn eerste gedachte tijdens de taxirit naar het internaat. Daar kreeg ik niet alleen les, maar leerde ik ook hoe ik zelfstandig moest worden.
Het vak Geschiedenis leerde mij over oorzaak en gevolg, over waarom groepen mensen strijden voor hun rechten. Maatschappijleer ging over hoe de overheid en burgers samenwerken en welke rechten en plichten we hebben. Filosofie liet mij zien hoe mensen verschillend naar de wereld kijken en hoe belangrijk het is om vragen te blijven stellen.
Wat hadden deze vakken met elkaar gemeen? Ik zag mezelf nergens terug. De onzichtbare grenzen die ik voelde, kwamen in geen enkel boek voor. Mijn ideeen over wie waardevol is in onze samenleving? Ook nergens te vinden.
Waarom? Door uitsluiting, door scheiding van groepen, door het idee dat sommige mensen er minder toe doen. Dat is validisme.
Wie ik nooit zal vergeten? Mijn docente Thed. Ze gaf Nederlands, Geschiedenis en Maatschappijleer. Op een dag vroeg ik haar wat ze ging doen in de zomervakantie. Haar antwoord verraste mij. "Ik geef bijles aan kinderen in Rusland, want zij zitten opgesloten in hun huizen." Ik keek haar verbaasd aan. "Waarom?" vroeg ik.
Een tijdje later leerden we bij Maatschappijleer over de verkiezingen. Onze opdracht was om een verkiezingsposter te maken voor onze eigen politieke partij. Terwijl ik mijn standpunten opschreef, voegde ik steeds toe: "Als dat kan."
"Je bent te lief..." zei Thed. Ik dacht dat mijn ideeen nooit echt konden worden. Waarom? Omdat wij niet overal naartoe konden en niet overal mee konden doen.
Door te kijken, te luisteren, te lezen en vragen te stellen, heb ik iets belangrijks geleerd: mensen willen gezien en gehoord worden. Daarom moeten we samen een wereld bouwen waarin iedereen meetelt.
Waarom Studio Emberlane?
Na 25 jaar belangenbehartiging weet ik: het systeem verandert niet door rapporten alleen. Verandering vraagt om verbeelding.
Maar de vonk voor Studio Emberlane begon niet bij falend beleid.
Als gehandicapte vrouw had ik nooit verwacht de liefde te vinden. Niet omdat ik dat niet verdiende, maar omdat de wereld me dat liet geloven. Toch gebeurde het. En toen werd ik zwanger — iets waarvan ik dacht dat het niet kon en niet mocht, om redenen die anderen voor mij hadden bedacht.
Ik ben iemand die een idee krijgt en daar vol voor gaat.
Zo startte ik de beweging Wij Staan Op! Met als doel om het VN-verdrag Handicap, dat al tien jaar op de plank lag, geratificeerd te krijgen in Nederland. Dat lukte — ik en negen andere jongeren met een beperking, in één jaar. Met dank aan het podium van Kassa en de Twitter-actie #JeKomtErNietIn.
Ember betekent smeulend vuur. Er is een vonk nodig om een idee te laten ontvlammen, inspiratie om de weg te bewandelen, en de moed om die weg te transformeren. Mijn dochter heet Ember. De betekenis is tweeledig — en dat geldt voor alles wat ik maak.
Niet het leven is zwaar voor mensen met een handicap — het overleven in een systeem dat niet op jou is ingericht, maakt het leven zwaar. Daarom maakt Studio Emberlane betogen, essays en concepten die mensen raken en anders laten denken. Die hen de waarde van het disability-perspectief laten zien. Hoe dat perspectief als basis iedereen op weg helpt.
Dit is Studio Emberlane. Ik ben Pauline Gransier — maatschappelijk adviseur, impact auteur en conceptontwikkelaar. Ik droom niet alleen over een toekomst voor iedereen. Ik maak hem.
Expertise & Ervaring
Oprichter Wij Staan Op! - De beweging die het VN-verdrag Handicap in Nederland op de kaart zette.
Spreker in de Tweede Kamer over de Participatie-wet en daarmee bleef de oude Wsajong behouden.
Initiatiefnota 'Ons land is beperkt' (Tweede Kamerlid Lisa Westerveld, PRO)
Gouden Venus van Milo Top 100 Onbeperkt - Erkenning voor impact en zichtbaarheid.
'Liefde als protest' - Top 10 - Ideeën-wedstrijd GroenLinksPvdA 2025.
"Liefde als protest" — Top 10, verkiezingsprogramma GroenLinks-PvdA 2025.
Student Culturele Studies, Open Universiteit — Theorie en praktijk verbinden.
REA College Arnhem (2007-2009) — HTML, CSS, Photoshop, DTP.
Social media support DSiN (Disability Studies in Nederland)
Laten we samen bouwen aan een toekomst voor iedereen
Wil je samenwerken, meedenken, of gewoon eens praten? Ik sta open voor iedereen die verandering serieus neemt.
Neem contact op